Een patiënt die op de intensive care is opgenomen, ligt vaak een tijd in coma: ofwel omdat hij gesedeerd (in slaap gebracht) moet worden om de ziekte te kunnen behandelen, ofwel door een neurologische oorzaak (ziekte, letsel). Deze periode van coma is in veel situaties onvermijdelijk, maar heeft tot gevolg dat de patiënt zich na het ontwaken weinig of niets zal herinneren van wat hij heeft doorgemaakt.
Daarnaast kunnen er rond het ontwaken een of meer perioden van verwardheid optreden, waarin de patiënt in een delier kan zijn en hallucinaties kan hebben. Dat heeft verschillende oorzaken, zoals een ernstige infectie, bepaalde medicijnen, gebrek aan diepe slaap, een verstoord dag-nachtritme, enzovoort.
Dit geheugenverlies, dat ook wel het “IC-gat” wordt genoemd, kan een groot deel van de IC-opname beslaan en is voor de patiënt zeer verontrustend: na het ontwaken ondervindt hij de gevolgen van een opname die hij zich niet herinnert, of slechts heel weinig, in flarden, of alleen via herinneringen aan dromen, nachtmerries of hallucinaties. Een goede manier om de patiënt te helpen weer vaste grond onder de voeten te krijgen en zijn eigen verhaal terug te vinden, is het bijhouden van een IC-dagboek.
Voor de naasten
De naaste zijn van iemand die op de intensive care ligt, veroorzaakt stress en angst, en soms depressieve klachten. Een IC-dagboek bijhouden kan helpen om uw gevoelens onder woorden te brengen en stress kwijt te raken. Als het dagboek gedeeld wordt met het zorgteam, kunt u bovendien de berichten van het team lezen en herlezen, zodat u de situatie beter begrijpt en de informatie in uw eigen tempo kunt verwerken.
Naasten van IC-patiënten voelen zich vaak machteloos en weten niet hoe ze kunnen helpen. Het IC-dagboek is een hulpmiddel waarvan de werkzaamheid is aangetoond, en het kan een eenvoudige en uiterst nuttige taak zijn voor uw naaste. Zo laat u ook iets achter bij de patiënt: een aanwezigheid op papier, die hem gezelschap houdt wanneer zijn naasten er niet zijn.
Het verhaal van Céline
Het IC-dagboek vanuit het perspectief van de naasten
Een IC-dagboek bijhouden voor uw naaste kan ook de zorgverleners helpen u beter te begrijpen, als u sommige berichten voor iedereen leesbaar laat. Zo kunnen zij de zorgen van naasten beter inschatten en er beter op inspelen. Ook kunnen ze misverstanden opmerken en hun uitleg daarop aanpassen. Het dagboek is bovendien een goede manier voor zorgverleners om hun zorg persoonlijker te maken; voor hen is het vaak een heel dankbaar onderdeel van de zorg!