Choisir un service de réanimation

Praten met kinderen

Kinderen begeleiden van wie een naaste op de intensive care ligt

Als de kinderen daar behoefte aan hebben en de afdeling het toestaat, kunt u hen meenemen op bezoek bij de patiënt. Zo’n bezoek kan hen helpen de situatie beter te begrijpen, bepaalde angstige fantasieën los te laten en zich ook voor te bereiden op de periode na de IC, hoe die ook afloopt. Zich voorbereiden op een overlijden is een belangrijke stap om het rouwproces goed te laten verlopen. Maar ook als ze de ernst van de situatie beseffen, kunnen ze zich voorbereiden op een lange revalidatie, grote vermoeidheid of blijvende gevolgen bij hun naaste, waardoor de overgang zachter verloopt.

Het is belangrijk dat u dit eerst met het zorgteam bespreekt en dat er voorzorgsmaatregelen worden genomen, zodat het kind zich kan voorbereiden op wat het gaat zien. Zo blijft de schok beperkt en wordt het bezoek echt een helpende stap.

De psychologen van de IC-afdeling zijn een waardevolle hulp om deze bezoeken te begeleiden en kinderen te helpen onder woorden te brengen wat ze voelen.

Houd er rekening mee dat een verstoord evenwicht in het gezin soms invloed kan hebben op het eten, wat tot tekorten kan leiden, of op het slapen: slaapproblemen of veranderde slaapgewoonten. Het helpt soms om wat soepeler om te gaan met gewoonten, bijvoorbeeld door het kind bij de ouders in bed te laten slapen, ook als dat normaal niet mag.

Licht ook de kinderarts van het gezin in over de situatie, zodat die u kan helpen een oogje in het zeil te houden bij de broertjes en zusjes van het zieke kind.

Tijdens de IC-opname van hun ouder

Hier volgen enkele tips om kinderen te helpen met deze moeilijke periode om te gaan:

– Leg de situatie uit in woorden die het kind kan begrijpen. Wees eerlijk en stel het kind gerust over de dingen waarover u dat kunt;
– Probeer de dagelijkse gewoonten zoveel mogelijk vast te houden;
– Laat de kinderopvang, de oppas, de school en/of de naschoolse opvang en clubs weten dat een naaste op de intensive care ligt;
– Het kan belangrijk zijn dat het kind met een volwassene buiten het gezin kan praten, zodat het zich kan uiten zonder het gevoel te hebben de ouders nog meer stress of verdriet te bezorgen;
– Geef het kind de ruimte om zich te uiten, zodat het kan vertellen of tekenen wat het van de situatie begrepen heeft en wat het voelt. Zo kunt u waar nodig bijsturen;
– Net als bij volwassenen kan begeleiding door een daarvoor opgeleide professional (bijvoorbeeld een psycholoog) helpen als de situatie voor het kind moeilijk te hanteren blijkt

Herkennen of het kind het moeilijk heeft

Signalen van stress of psychische nood bij een kind herkennen:

Stress of psychische nood uit zich bij kinderen vaak op drie manieren:

  • Prikkelbaarheid: impulsiviteit, agressie, minder geduld en verdraagzaamheid, boosheid
  • Verdriet: zich afzonderen en in zichzelf keren, huilen, lusteloosheid. Terugvallen in wat het kind al kon, kan ook een signaal zijn.
  • Angst: het kind kan overdreven alert lijken op zijn omgeving. Er kunnen lichamelijke pijnklachten ontstaan: hoofdpijn, buikpijn, diarree.

Wat kunt u doen?

  • Let op de ernst, de frequentie en het verloop van de signalen.
  • Geef geruststelling door de vaste routine en de dagplanning te versterken
  • Luister en moedig het kind aan om zijn gevoelens onder woorden te brengen
  • Bied ontspannende activiteiten aan
  • Help het kind zich uit te leven met beweging en sport
  • Aarzel niet om een zorgverlener te raadplegen: de huisarts, de kinderarts of een psycholoog